ابن مغيره و نضربن حارث حضور پيغمبر نشستند ، و گوش فرا دادند بقرائت قرآن آنگاه با نضربن حارث گفتند : محمّد چه مىگويد ؟ او گفت : افسانه هاى كهنه ى قديمى است كه من براى شما زياد نقل كرده‌ام ، آيت اوّل « مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ » در برابر اين گفتگو نازل شد . ترجمه : 25 اى محمّد از آن كافران كسى هست كه بسخن تو گوش ميدهد [ و ز بد نهادىشان ] بر دلهاشان پوشى از دريافت سخن حقّ كشيده‌ايم و گوشهاشان سنگين كرده‌ايم كه اگر هر نشانه ز حقّ ببينند به آن نمىگروند و اگر نزد تو آيند بسر سختى سخن كنند و گويند : اين سخنان جز افسانه هاى بيهودى پيشين نباشد . و خود از آن دور شوند و جلوگير ديگران ز پذيرفتن آن . ولى جز نابودى خويشتن سودى نمىبرند و خود از آن بىخبرند . سخن مفسّرين : « وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ » 25 طبرى : مجاهد گفته است : يعنى بعضى از مردم قريش گوش مىدهد . « وَجَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً » 25 طبرى : قتاده گفته است : يعنى مىشنوند و چيزى فرا نمىگيرند ، مانند چهارپايان كه آواز مىشنوند و چيزى درك نميكنند مجمع : سه معنى براى اين جمله ها نقل كرده است : 1 - ابو عاصم عامرى گفته است : مقصود از اين جمله ها آن است كه چون اعراب خود با هيچ زبان و بيان تسليم بقبول فرموده ى پيغمبر ( ص ) نبودند ، اگر هم در آن موقع كه پيغمبر قرآن مىخواند كسى مىخواست گوش بدهد و بفهمد ، مانعش ميشدند ، در اين هنگام كه پيغمبر قرآن مىخواند ، و كسى ميل مىكرد گوش بدهد و چيزى بفهمد آنها را كه نمىخواستند كسى گوش به قرآن بدهد و بفهمد ، جلوگيرش مىشدند خدا بر دل و گوششان پرده اى مىافكند و خواب را بر آنها مسلَّط مىنمود تا مانع كسى از استماع قرآن نشوند ، مانند اين جمله هاى قرآن « وَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً » يعنى : آنگاه كه قرآن مىخوانى ميان تو و كافران پرده اى قرار ميدهيم 2 - ممكن است مقصود از اين